Mexico deel 4: Xcalak en Tulum

15 augustus 2025 - Tulum, Mexico

Hola amigos!

Maandag verlaten we Bacalar voor de trip naar Xcalak. Dat ligt tegen de grens met Belize in the middle of nowhere op een schiereiland. Er zijn geen atm's, winkels en tankstations in de verre omtrek en het hotel zou ook geen wifi hebben. Xcalak staat bekend als locatie voor duiken, vissen en snorkelen en voor dat laatste had ik het geboekt.
De weg erheen loopt dwars door de jungle en andere voertuigen hebben we amper gezien. Onderweg zien we wel nog een miereneter en kopen we nog 2 ananassen. De weg was ooit 2 baans maar nu zo overwoekerd dat je op sommige stukken echt geen tegenligger wil tegenkomen. Toerisme is nog niet tot dit deel van Yucatan doorgedrongen.
Ik hield rekening met geen wifi, geen airco, misschien zelfs geen stroom, niks te doen, maar niet met sargassum. Tot 2 weken geleden hadden we hier nog nooit van gehoord maar in het 1e hotel vertelde de eigenaar dat dit momenteel een flink probleem is aan de Caribische kust. Sargassum is een soort rottend bruin zeewier/algen dat door de klimaatopwarming de afgelopen jaren enorm is toegenomen en tussen april en augustus aanspoelt aan de Caribische kust en gigantisch stinkt. We hadden er totaal niet meer aan gedacht, tot nu.  Onderweg roken we al af en toe een soort riool/rotte eierenlucht maar legden nog geen link. Totdat we Xcalak inreden. De witte stranden zijn bedekt met een bruine stinkende laag. De mensen doen er alles aan om het weg te halen maar dat is onbegonnen werk. Zo spijtig ,want we hebben verder een geweldig hotel met een gigantisch balkon pal aan zee, maar vooral erg voor de lokale bevolking want zo blijven alle toeristen natuurlijk weg. De eigenaar vroeg wat we dinsdag wilden doen. Tom opperde nog optimistisch "snorkelen?" maar je wil echt niet tussen de bruine stinkende smurrie gaan dobberen. 's Avonds gegeten bij restaurant Silvia; eigenlijk gewoon bij Silvia thuis lijkt het. Heerlijke verse vis en je review mag je met stift op de muren schrijven...

Recensie op de muur


Na een onrustige nacht door het kabaal van een zich steeds vullende watertank bij de buren die zelfs de harde wind overstemde doen we dinsdagochtend rustig aan. Wat lezen, spelletjes, paar dingen regelen en erna gaat Tom kayakken. Lars en ik worden toch echt tegengehouden door de stinkende bruine drab waar je door moet voor je bij frisser water bent. In Bacalar, waar je bijna overal kon staan, het water kristalhelder en zonder stroming was, waren reddingsvesten verplicht. Hier op volle zee met wind en stroming is geen reddingsvest te vinden. Beetje gevaar moet er zijn. Tom is van plan tot aan een boei te kayakken, daar de kayak aan vast te maken en dan te gaan snorkelen. Afgesproken is dat ik af en toe eens kijk door de verrekijker en als het misgaat hij fluit en dan .. tja wat dan.. het is niet dat ik een reddingsbrigade kan inschakelen (op Lars na), sterker nog: er is geen mens hier te bekennen. Op goed geluk dan maar. Anderhalf uur later is hij terug. Snorkelen lukte niet maar hij had een mooie kayaktocht gemaakt.

Kayakken

20250812_135624

zonsondergang Xcalak

's Avonds weer bij Silvia gaan eten. We verheugden ons weer op de verse vis maar óf het was dit keer een andere soort vis óf hij was niet meer zo vers maar lekker was anders en het was opeens ook een stuk duurder..  Het was niet echt onze avond, want terug bij ons huisje bleek de stroom uitgevallen. We zijn gaan slapen met de deur wagenwijd open want er is geen airco en bij gebrek aan stroom ook geen ventilator en de harde wind is heerlijk. Rond 3 uur 's nachts worden we wakker van de regen. Nog nooit in mijn leven heb ik zo'n hevige regenval meegemaakt. Deur uiteraard meteen dicht gedaan maar het water komt door alle kieren en spleten binnen. 

Woensdagochtend is het 10 minuten droog en besluiten we snel alles in de auto te gooien en vertrekken we voor de rit naar Tulum. Ook onderweg nonstop flinke regen. We hebben echt geluk dat de regendagen telkens samenvallen met onze reisdagen. Als we in Tulum aankomen klaart het weer op. We hebben hier een heus penthouse met 2 slaapkamers, 2 badkamers en zelfs een eigen zwembad! Wat een luxe! Op de een of andere manier vinden we alledrie dat Tulum 'Azie-vibes' heeft en toevallig blijkt er vlakbij ons appartement ook nog een Thais restaurantje te zitten. Gezien dat ons lievelingseten is, is de keuze snel gemaakt.

Eten bij de Thai


Dit keer gelukkig heerlijk geslapen en donderdagochtend schijnt de zon weer volop en gaan we naar de Mayatempel van Tulum. Chichen Itza en Uxmal zijn qua tempels stukken mooier maar die van Tulum heeft absoluut de mooiste ligging op rotsen pal boven de zee.

zicht op Mayatempel

Tulum

Helaas ook hier veel sargassum waardoor de zee bruin ipv felblauw is. In vergelijking met de vorige keer dat we hier waren vinden we Tulum, net als Bacalar enorm gegroeid; overal zijn nu restaurantjes, hotels, winkeltjes, alles afgestemd op toeristen. Enkel die ontbreken en het zou nu toch hoogseizoen moeten zijn. Geen idee of het aan de sargassum ligt, maar ik kan me voorstellen dat mensen die voor zon-zee-strand naar Yucatan komen, hierdoor wegblijven.
Om de tempels te bezichtigen is het wel lekker zo rustig. We wandelen nog een stuk over de kliffen tot de vuurtoren en gaan dan terug. Je kunt ook nog naar het strand afdalen maar daar is het gewoon te warm voor en afkoelen met een duik in zee is dus geen optie. Overal in het land zijn we ze al tegengekomen maar hier krioelt het er echt van: leguanen. Ze liggen lekker in het zonnetje of schieten vlak voor je voeten de weg over.

Tempel Tulum

Leguaan Sargassum

Na het bezoek aan het archeologisch deel stoppen we nog even bij de Starbucks om een mok te kopen en iets verder vind ik ook nog dezelfde 'Maya-honing-shampoo' als in het appartement. Tulum ligt aan de 'riviera Maya' en zo'n beetje alles heeft een naam met 'Maya' erin. Vroeger baalde ik altijd dat mijn naam nooit te vinden was tussen dingen als pennen/gummen/sleutelhangers met namen op; nou hier had ik mijn hart op kunnen halen. Maar om nu als volwassene met groot je naam op je t-shirt rond te lopen is ook al zoiets.

Sombrero Tom in gesprek

Na weer in ons prive-zwembad te hebben gelegen gaan we opnieuw naar de Thai. De laatste week is alweer aangebroken, wat gaat het (veel te) snel!
Buenas noches!




 

Foto’s

8 Reacties

  1. Pia en Rob:
    15 augustus 2025
    Jullie reis blijft [zoals altijd] weer heerlijk avontuurlijk....Groetjes oet Mestreech 🤗😘
  2. Yvonne:
    15 augustus 2025
    Wat een verhalen weer Mazya! Maar jullie maken er hoe dan ook het beste van ondanks de algen! Ik moest even in mijn geheugen duiken, ik was in 2005 (jaar vh sarsvirus) in Mexico/Guatemale/Belize en kan me idd geen voortelling maken hoe t nu veranderd i.
    Geniet nog van jullie laatste week!
  3. Marion:
    15 augustus 2025
    Kan me voorstellen dat het hevig wennen was van prachtige blauwe wateren te belanden in bruin rioolruikend water. Zo jammer voor de bewoners die zo hun best doen de toeristen een fijne plek te willen bieden. Chapeau voor Tom die zich niet heeft laten tegenhouden door de drab en is gaan kayakken. Nu genieten in Tulum, Maya streek😁. XXX
  4. Marjan:
    15 augustus 2025
    Jammer van die algen maar ga nu nog maar lekker genieten in Tulum. Bedankt voor de mooie reisverslagen en foto's.
  5. Petra:
    15 augustus 2025
    Ongelofelijk te lezen van de bruine algen, wat zonde van het gebied en de zorgen die de bevolking ervan heeft…
    Wel weer fijn te lezen hoe jullie reis verder verloopt😍 geniet nog goed de laatste week!
  6. Cindy:
    15 augustus 2025
    Dat verrotte zeewier hadden wij toen ook in Tulum. Echt jammer.
  7. Opa koek:
    16 augustus 2025
    Hallo amigos, weer een mooi reisverhaal over Mexico, jullie komen ook overal nu weer door de jungle daarna weer een penthouse met zwembad, geweldig allemaal alleen jammer van die algen maar dat mag het vakantie plezier niet in de weg staan, geniet er nog maar lekker van.
  8. Carolien:
    21 augustus 2025
    Jeetje, wat zonde van dat zeewier. Jaren geleden in Tulum geweest. Toen was het water nog helderblauw.