Mexico deel 2: Mérida en Celestun

Buenos dias!

Allereerst bedankt voor alle reacties hier en op fb, altijd leuk te lezen!

Ik heb jullie zondag achtergelaten in Valladolid en pik jullie nu weer op in Sacalum. Zondag zijn we na het ontbijt naar Merida, de hoofdstad van Yucatan gereden. We hadden gekeken of er onderweg nog bezienswaardigheden waren en jawel hoor... een kerkhof..
Klinkt misschien niet als iets dat je wil bezoeken maar deze is echt leuk met allemaal een soort 'huisjes' in vrolijke kleuren. Terwijl we daar waren, was er ook een cameraploeg een promotiefilmpje aan het opnemen. Een dame van de 'crew' bleek de vrouw van de burgemeester en in haar beste Engels en mijn beste Spaans konden we een mini-gesprekje voeren. Er werd me minstens 3 keer de hand geschud dus ik denk dat ik nu op het promotiefilmpje van het kerkhof van Holactun sta..

Een stukje verderop besloten we  onze boterhammen met tonijn op te eten (dit is al sinds jaar en dag onze lunch als we met de auto op vakantie zijn, verder eten we dit werkelijk nooit) en toen we weer wilden vertrekken: niks.. Stonden we daar in the middle of nowhere zonder bereik in de volle zon.  Na tig keer proberen besloten denk ik alle heiligen van het kerkhof in te grijpen en opeens startte de auto weer alsof niks aan de hand was.

In Merida verbleven we in een hotel in een prachtig koloniaal gebouw in het centrum. Nog even afgekoeld in het zwembadje en toen naar een straat die volgens de receptioniste erg leuk zou zijn met allemaal kraampjes en eetstalletjes en elke zondag afgesloten voor verkeer zou zijn. Elke zondag behalve deze blijkbaar. Dus maar weer terug en naar de Plaza Principal. Elke zichzelf respecterende latijns-amerikaanse stad heeft een plaza principal/grande/mayor; een plein met aan minstens 1 kant een kerk en vaak nog omringd door andere statige gebouwen  en in het midden een parkje met bankjes waar de inwoners zich treffen. Geen idee of het elke (zon)dag is of dat we geluk hadden maar er speelde een bandje en de straten waren vol met dansende mensen. Zo leuk!! We hebben een drankje (zeg maar drank: een glas limonade van 1 liter is standaard) gehaald en genoten van de sfeer.

Maandagochtend zijn we de dag begonnen met opnieuw een rondje centrum; beetje gebouwen en winkeltjes bekijken. We zijn het unaniem eens dat Merida een hele gezellige, mooie en sfeervolle stad is.

Rond de middag ('s ochtends en 's avonds kun je dingen doen, in de middag is het zo heet dat het eigenlijk alleen in een airco-gekoelde ruimte uit valt te houden; beste tijdstip om te reizen dus) verder gegaan naar Celestun, een vissersplaatsje aan de kust van de Golf van Mexico. Er komen nagenoeg geen (buitenlandse) toeristen en veel keuze aan hotels is er niet. Het onze is categorie vergane glorie (zeg maar gerust vervallen); de kamers zijn ruim en schoon en de medewerkers supervriendelijk maar onderhoud is er al een paar decennia niet meer gebeurd. We hadden een kamer met 2 tweepersoonsbedden, maar die zijn zo klein dat we maar een kamer bijboekten. Voor half tarief kregen we de kamer ernaast; daar komt geen water meer uit de douche maar 'ter compensatie' wordt een splinternieuwe tv binnengebracht. Ach de bedden zijn prima, het is schoon en ligt pal aan het strand. 

We hebben een stukje langs het strand gewandeld en zijn gaan eten bij een gezellige strandtent. Om 18 uur sluit alles al;  hebben toen bij zonsondergang nog een strandwandeling gemaakt.

Dinsdag was ik al vroeg wakker en lag al om 7.30 uur in zee. Heerlijk; hele strand en zee voor mij alleen. Om 8 uur kwam Lars erbij en hebben we nog een uurtje rondgedobberd. Na het ontbijt zijn we weer naar de strandtent gewandeld waar we met een drankje mensen hebben zitten kijken en Tom en Lars nog wat in zee hebben gezwommen.  Aan de tafel naast ons zat een grote Mexicaanse familie die zeker 3 koelboxen vol eten en drinken bij zich hadden en dat gewoon in de strandtent gingen eten/drinken.  De sfeer is hier overal gezellig en vrolijk. Het valt ons op dat het hier ook (bijna) overal goed meevalt met afval, totaal niet de plastic soep die je vaak in Azie ziet.
In de middag brak weer een flink onweer los en hebben we wat gelezen en een serie gekeken op de splinternieuwe tv. Toen het tijd was voor het avondeten kwam Tom erachter dat hij zijn schoenen kwijt was.. die bleek hij neergezet te hebben aan het strand toen hij  foto's aan het maken was. Gelukkig stonden ze er nog (weliswaar met een litertje water erin). Dezelfde schoenen is hij ook al eens in Colombia op een strand vergeten...

Tijdens het avondeten (jep weer dezelfde strandtent) brak opnieuw een onweer los en werd het eten tussen keuken en tafel verplaatst met bord en al in een plastic zak om het droog te houden. Het was wel een prachtig schouwspel van bliksem.
Woensdag waren we van plan om een boottochtje te maken naar de mangrove en om flamingo's te zien, maar het eten was bij Tom niet goed gevallen en een paar uur op een boot leek geen goed idee. We zijn toen maar met de auto gegaan naar een punt waar flamingo's zouden zitten. Dit is bij de salinas (zoutwinningen). De rivier is hier gewoon roze! Het blijkt overigens niet flamingo-seizoen te zijn, Tom speurt met de verrekijker het hele gebied af maar telkens als we denken dat we er zien zijn het toch andere vogels. Lars vraagt zich af wanneer we weer terug kunnen gaan, kijkt dan omhoog en zegt " daar vliegen er 2" en inderdaad: pal boven onze hoofden vliegen 2 flamingo's!

Hiermee sluiten we de dagen in Celestun af en gaan verder naar Salacum; een dorpje in de buurt van Uxmal. De weg erheen is er eentje door het binnenland van Mexico; een weg vol topes (de alomtegenwoordige drempels) en kuilen en leidt ons door kleine, veelal armoedige, dorpjes. Een heel ander stuk Mexico dan het toeristische deel. Onze accommodatie in Salacum blijkt een heel huis te zijn in een prachtige tuin met zwembad waar we meteen induiken. Morgen staat Uxmal op de planning (een Mayastad), daarover volgende keer weer meer.

Hasta luego

Tom Maya en Lars