Mexico deel 3: Uxmal en Bacalar

Hola!
Dit blog schrijf ik op een plekje waar ik makkelijk zou kunnen wonen: aan het meer van Bacalar. Daarover later meer, eerst even terug naar donderdagochtend. We starten met een gratis ontbijt (inmiddels ben ik 'geniusmember level 3' bij bookings en dat levert naast kortingen soms ook gratis extra's op, zoals dit keer een ontbijt; overigens niet al te spannend met een ei en thee/koffie maar er is iets met een gegeven paard).

Erna op naar Uxmal. Dat is ook een Mayatempel, dit keer eentje die we nog niet eerder gezien hadden. Wauw! We zijn onder de indruk. Chichen Itza is mooi maar stiekem vind ik Uxmal mooier. Het is een stuk minder toeristisch, geen souvenirstalletjes in het complex en het lijkt beter bewaard. Overal zijn prachtige reliefs en de Pyramid of the Magician is erg indrukwekkend. Volgens de legende is die in 1 dag gebouwd. Als dat zo is, is het toen vast niet zo warm geweest als nu.. Ook vandaag is het namelijk bloedheet en na 2 uur rond te hebben gestruind en van schaduw naar schaduw te hebben gehopt zijn we toe aan een ijsje.

Terug bij de accommodatie nog even in het zwembad gedobberd en 's avonds weer heerlijk gegeten. Het regende maar alles is buiten, enkel boven de bar is een afdak dus daar werden we met tafel en stoelen naar toe verplaatst. Beetje apart is dat je hier op verschillende plekken tegelijk met de menukaart de muggenmelk krijgt aangereikt. Dat is helaas best nodig. Vooral Lars is dit jaar de pineut en zit onder de bulten.

Vrijdag stond een redelijk lange reisdag op het programma: in ruim 4 uur naar Bacalar.
Het landschap waar we door reden is enorm groen. Waar we vorig jaar in Borneo zagen dat helaas veel oerwoud moest wijken voor plantages lijkt dit hier totaal niet het geval. De weg loopt recht door de jungle en regelmatig zien we dat planten en bomen terug over de weg beginnen te groeien. 12 jaar geleden zijn we ook in Bacalar geweest. We herinneren ons dat we het prachtig vonden maar ook dat er nagenoeg geen restaurantjes ed waren. Hoe anders is dit nu. In 12 jaar tijd is er een hele stad uit de grond gestampt en zijn er ongelofelijk veel restaurantjes , hotels en winkels verschenen. We hebben gelukkig accommodatie een stuk buiten het centrum en pal aan het meer (blue bayou bacalar). Er zijn een stuk of 5 'hutjes' (dit klinkt primitiever dan het is) en een steiger met ligbedden, hangmatten en je mag gebruik maken van de kayaks en sups. Het meer is even mooi als in onze herinneringen: van turquoize tot heel donkerblauw. Uiteraard er meteen in gesprongen (ivm natuurbehoud mag je geen zonnebrandcreme op (je ziet dus iedereen in zwemshirts en met hoeden op). Het water is echt kristalhelder en er zwemmen vissen ( overigens niet echt exemplaren waarvoor je wil snorkelen). Vlakbij ons hotel is cenote esmeralda, dit keer geen grotcenote maar een groot rond gebied waar het water opeens enorm diep is en daar meren allerlei bootjes die dagtochten doen aan. Wij hebben dus geen tour nodig maar kunnen zo met de kayak erheen.

's Avonds in het stadje gaan eten en nog wat langs alle kraampjes op de plaza mayor geslenterd. Na boven verwachting goed te hebben geslapen (de bedjes zijn gemaakt voor hele kleine mensjes en de matras is zo zacht dat als Tom zich draait ik ongeveer zeeziek word) zaten we om 8 uur al bij het meer en hadden dus het beste, schaduwrijk plekje bemachtigd. De hele dag gekayakt, gesupt, gezwommen en wat gelezen. Een heerlijke luierdag dus!

Ook nu in de avond weer naar het stadje waar we typisch Mexicaans gegeten hebben; geen menukaart maar je kiest van een bord op de muur of je taco's, quesadilla's of burrito's wil, hoeveel van alles en welke inhoud je wil. Erg lekker hoewel Lars bij de laatste taco de vlammen uitbraken van de pittige saus.
Geblust met een ijsje en nog een paar kleine souvenirtjes gekocht op het plein.

Vandaag was ik al vroeg wakker en zat om 7.10 uur al in mijn eentje aan het meer (de mannen hebben zich nog eens omgedraaid tot 9.30). Puur genieten : in alle stilte met een theetje in de zon die dan nog te doen is  en met de voeten in het meer.

Lars heeft nog wat gekayakt en op het einde van de middag zijn we naar los Rapidos gegaan. Dat is een soort riviertje waar je met de stroom mee kunt drijven. 12 jaar geleden ging je hierheen met een boottour, nu staat er een restaurant en moet je entree betalen, maar de natuur is nog even mooi en het drijven ook even leuk. Je gaat, al dan niet met reddingsvest, (met drijf je sneller) via een soort 'wratten-matten-pad' en erna over een houten pad naar het beginpunt (of waar je maar wil) springt erin en drijft vervolgens naar het eindpunt.  Heel leuk en relaxt!

We hebben hier werkelijk heerlijke dagen gehad en hadden nog wel langer willen blijven. Morgen gaan we verder naar Xalak, een miniem gehucht in the middle of nowhere aan zee. We komen er net achter dat daar geen wifi is dus mogelijk zijn we even 2 dagen van de radar. Tot de volgende keer!

Groetjes van ons!