Borneo deel 5; Sepilok

Hallo allemaal!

In het vorige blog heb ik jullie beloofd dat we orang oetans gingen kijken. Dus vrijdagochtend op tijd opgestaan zodat we zodra het opende binnen konden bij het Sepilok orang oetan rehabilitatiecentrum.

Dit is opgericht om gewonde of wees geworden orang oetans uiteindelijk weer in het wild terug te plaatsen. Als ze net binnen komen worden ze verzorgd en wordt de kleintjes oa geleerd hoe ze zich moeten voortbewegen (dit deel is niet toegankelijk voor bezoekers). Een volgende stap is dat ze naar de outdoor nursery gaan. Hier kun je van achter glas kijken hoe ze spelen en als ze eten krijgen. De laatste fase is dat ze weer terug het wild ingaan. Wel wordt er 2x per dag op een voederplek bijgevoerd; dit zowel voor de oetans die niet meer volledig in het wild kunnen leven, maar ook om de trieste reden dat door de houtkap hun leefgebied inmiddels zo klein is geworden dat het lastig voor hun is om voldoende voedsel in het wild te vinden. We zijn gestart met kijken naar de outdoor nursery. Heel leuk om deze prachtige dieren te zien spelen, bewegen, eten en interacteren. Het lijken soms net mensen. Ik zou er makkelijk de hele dag naar kunnen kijken.

Om 10 uur kun je naar de buitenvoederplek gaan in de hoop dat de (semi)wilde oetans erheen komen. 's Ochtends zien we een moeder met haar baby en een ander die probeert een kokosnoot te kraken. (Kijk even bij de filmpjes)

Een paar jaar geleden hebben we ze in het wild gezien in Sumatra, dat voelt toch specialer maar dit hier is wel een stuk makkelijker en je ziet sowieso orang-oetans. Tussen 11 en 14 uur sluit het centrum en gezien ons resort er vlakbij ligt zijn we toen gaan eten en zwemmen.

Om 14 uur weer terug gegaan maar het was inmiddels zo bloedheet dat er geen aap meer afkwam op het voedsel (geef ze geen ongelijk om lekker in de schaduw te blijven liggen en hoog vanuit een boom mensjes te kijken). Er is ook een interessante documentaire die je er kunt bekijken en uiteindelijk zijn we als allerlaatste bezoekers weer naar buiten gegaan.

Rond ons resort zie je trouwens ook allerlei kleine aapjes en in het meertje, waar je vanuit het restaurant zicht op hebt, zien we een krokodil en neushoornvogel!

Zaterdag opnieuw op tijd opgestaan en na het ontbijt naar het Rainforest discovery center.

Dit is een stuk jungle met veel wandelpaden en een heel lang treetop parcours dat 27 meter boven de grond is. Je zou denken dat je dan boven de bomen loopt maar dat is niet het geval.

Er staan hier bomen die nog veel hoger zijn (tot wel 75 meter hoog). Op 3 plekken kun je nog hoger naar uitkijktorens. Wat een zicht! Bij de 1e uitkijktoren moeten we even wachten voor we verder kunnen vanwege de vele apen op het volgend stuk brug.. we zien ook nog een orang oetan, vliegende eekhoorns, gewone eekhoorns, vlinders en duizendpoten. Het is hier een jungle zoals je je die voorstelt; enorme bomen, geluid van vogels en insecten (oorverdovende krekels), heel warm en een hele hoge luchtvochtigheid (overigens was het in de vorige plaats bij mount Kinabalu juist een lekkere 25 graden (door de hoogte een stuk koeler)). Al onze porien doen hun best zich zover mogelijk open te sperren.

In de namiddag zijn we naar de sunbears (zonneberen/honingberen) gegaan.  Vlakbij het orang oetan rehabilitatiecentrum zit het Bornean Sunbear conservation centre. Hier worden sunbears opgevangen die gewond of mishandeld zijn. Ook hier is het doel weer terugplaatsen in het wild maar dit lukt maar bij een klein deel. Veel van de hier levende beren, zijn voorheen als 'huisdier' gehouden, echt heel zielig. De beertjes (kleinste berensoort die bestaat) zijn echt superschattig om te zien.

Bij zowel de orang oetans als de sunbears hebben we gelukkig wel het gevoel dat men zich echt bekommert om het welzijn van de dieren en dat ze er niet zijn als toeristische attractie. Wel blijft het triest dat deze centers nodig zijn en ze in het wild met uitsterven bedreigd worden.

Na ons bezoek aan de berenopvang hebben we nog even gezwommen en na het eten spelletjes gedaan en wat gelezen. Het eten bestaat hier in Borneo hoofdzakelijk uit rijst met kip. Het smaakt allemaal prima, alleen valt ons op dat je amper groenten krijgt. Je zou er bijna scheurbuik van krijgen 🤣. Voor de benodigde vitamientjes halen we bij kraampjes langs de weg regelmatig wat fruit.

Zondagochtend is Tom nog eens naar de orang-oetans geweest en hebben Lars en ik gerelaxed in het hotel.

Nu worden we zo opgehaald en vertrekken we voor een paar dagen dieper de jungle in naar Sukau, een dorpje in het Kinabatangan wildlife sanctuary. We zijn benieuwd!

Liefs van ons